عرفات نام جایگاهی است که حاجیان در روز عرفه (نهم ذی الحجه) در آنجا توقف میکنند و به دعا و نیایش میپردازند و پس از برگزاری نماز ظهر و عصر به مکه مکرمه باز میگردند و وجه تسمیه آن را چنین گفتهاند که جبرئیل هنگامی که مناسک را به ابراهیم(ع) میآموخت، چون به عرفه رسید به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آری، لذا به این نام خوانده شد. روز نهم روز عرفه و از اعیاد عظیمه است اگرچه به اسم عید نامیده نشده است. عرفه روزى است که حق تعالى بندگان خویش را به عبادت و طاعت خود فرا خوانده و سفره های جُود و احسان خود را براى ایشان گسترانیده و شیطان در این روز خوار و حقیرتر و راندهتر شده و خشمناکترین اوقات را خواهد داشت. روایت شده که حضرت امام زین العابدین (ع)در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از مردم تقاضای کمک مىنمود. امام به او فرمود: واى بر تو آیا در این روز از غیر خدا تقاضا مىکنى؟ حال آن که در این روز امید مىرود که بچههاى در شکم هم از فضل خدا بی نصیب نمانند و سعید شوند.   اسرار وقوف در عرفات امیرالمؤمنین امام علی (ع) درباره راز وقوف در عرفات فرمود: "عرفات خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون دروازه، آنقدر تضرّع کند تا لایق ورود حرم شود." از اینرو شب و روز عرفه دعاهای مخصوص دارد که جزو فضایل برجسته و وظایف مهم روز عرفه است. بنابراین، خداوند این گونه مهمانان خود را برای ورود در خانهای که انبیا علیهم السلام به طهارت آن قیام و اقدام کردهاند: "و عهدنا إلی إبراهیم و إسمـعیل أن طهّرا بیتی". تطهیر و پاک میکند؛ زیرا خداوند در خانه پاک، تنها مهمانان پاک را میپذیرد.   امام سجاد(ع) فرمود: عصر روز عرفه و ظهر روز دهم که حاجیان در منا حضور دارند، خدای سبحان بر ملائکهادامه مطلب

هرکه در این بزم مقرب تر استجام بلا بیشترش میدهند...سلام, از اونجایی که من احساس کردم یکی از وظایفم برداشتن گام کوچکی در دعوت به ارتباط زیباتری با خدا یعنی خواندن نماز های یومیه ست که بعضی از عزیزان متاسفانه به دلایلی با احکام آن آشنایی کامل ندارند  تصمیم به ساخت این وبلاگ گرفتمامیدوارم این وبلاگ قدم کوچکی جهت یادگیری هرچه بهتر و کمک به شما دوست های گلم باشد. دوٍسـتان عزیز لطفا با نظرات خودتون مرا در هرچه بهتر کردن وبلاگ یاری کنید...با تشکر مدیر وبلاگ 021 MAG ادامه مطلب

مسافر در فقه اسلامی کسی است که به سبب دور شدن از وطن شرعی، احکام خاصی بر برخی اعمال عبادی او مترتّب میشود. در فقه شیعه، به کسی مسافر گفته میشود که با قصد سفر از وطن و رفتن به جای دیگری دارد که فاصله آن مسافرتش (رفت و برگشت) از هشت فرسخ شرعی که حدود ۴۵ کیلومتر است کمتر نباشدنماز شکسته یا صلاة القَصر اصطلاحی فقهی برای اشاره به حکم شرعی نماز مسافر است که باید نمازهای چهار رکعتی خود را دو رکعتی بخواند. شکسته بودن نماز مسافر در مذهب امامیه واجب و در دیگر مذاهب اسلامی جایز است.[۴]در میان فقهای اهل سنت بر سر وجوب شکسته بودن نماز اختلاف است، حنفیه با شیعه- هم عقیده با فقهای شیعه قائل به وجوب شکسته خواندن نماز برای مسافر هستند ولی سایر مذاهب، قصر در نماز مسافر را جایز یا مستحب مؤکد دانستهاند.[۵][۶][۷]بر اساس ﴿وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِينًا﴾(سورهٔ نساء-آیهٔ ۱۰۱) «و چون در زمین سفر کردید، اگر بیم داشتید که آنان که کفر ورزیدهاند به شما آزار برسانند، گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه کنید» و با توجه به روایات متعددی که از طرق شیعه و اهل تسنن در زمینهٔ نماز قصر وارد شدهاست این آیه عمومیت دارد. با توجه به تفسیر آیه در روایات فراوان اسلامی نماز مسافر اختصاصی به حالت ترس ندارد و بر همین دلیل پیامبر نیز در مسافرتهای خود و حتی در مراسم حج (در سرزمین منی) نماز شکسته میخواند.[۸]در فقه اسلامی به کسی مسافر گفته میشود که شروط ذیل دربارهٔ او وجود داشته باشد:[۹]حداقل هشت فرسخ (بین ۴۰ تا ۴۵ کیلومتر) از وطن خود دور شده باشد، یا چادامه مطلب